Stolwijk en het predikantenechtpaar van Hoogstraten

Sinds 7 juni 1998 zijn wij aan Stolwijk verbonden als predikanten in wijk 1 van de Hervormde Gemeente te Stolwijk.

Hier zijn ook onze jongste twee kinderen geboren.

Drie van onze vier kinderen waren ziek.

Over hun genezing kunt u lezen onder het menu: genezing van onze kinderen.

Toen onze kinderen genazen, was dat een schok in ons theologisch denken.

We waren verwonderd, maar vooral bracht het ons in verootmoediging: wat hadden wij voorheen klein gedacht van onze Heer en Heiland. En na de verootmoediging en verwondering kwam daar de verwachting!

Onze kinderen waren genezen. Iedereen vroeg altijd hoe het met de kinderen ging. Nu konden we vertellen dat ze beter waren. Toen meer mensen er van hoorden kwamen er ook vragen. Daarom hebben we toen met de kerkenraad een bezinning gehad over dit onderwerp aan de hand van een lezing over Jakobus 5 (zie onder preekverzameling).

De kerkenraad vond dit indrukwekkend en belangrijk om te delen met de gemeente op een gemeenteavond.

Deze avond werd bijzonder goed bezocht en men vroeg zich eendrachtig af: als dit zo in de bijbel staat waarom doen we dit dan niet?

En zo kwamen we de eerstvolgende zondagmiddag samen met 50 gemeenteleden om nog meer te studeren over deze bijbelgedeelten en voorbede te doen voor de zieken.

De kerkenraad besloot deze zondagmiddagbijeenkomsten te verzetten naar de avond en voortaan 1x in de maand voort te zetten.

 

In april 2004 kwam evangelist Jan Zijlstra naar Stolwijk voor een gemeenteavond. Hij gaf een bijbelstudie en bad aansluitend voor de aanwezige zieken. Ook sprak hij een gebed uit waarin Hij profeteerde dat er een groot vuur uit zou gaan van Stolwijk. Niet veel later zou dat ook gebeuren.

In november 2004 hebben we evangelisten ontvangen uit Amerika wat uiteindelijk uitmondde in wat men wel een opwekking noemde.

Hoe is het begonnen…

In november zou pastor Judith Emenike naar Stolwijk komen voor een vrouwenconferentie van twee dagen.

Deze twee ochtenden en avonden werden goed bezocht.

Het onderwerp was: De rol van de vrouw in het licht van de bijbel.

Tijdens die bijeenkomsten waren er verschillende vrouwen die na afloop met hun emoties of verwondingen naar de pastor toekwamen om er over na te praten.

Zo’n gesprek eindigde dan met een gebed.

De vrouwen voelden zich geheeld en hersteld. Op de tweede dag genas er ook een vrouw van migraine.

Dat riep veel vragen op en de kerkenraad besloot dat de volgende avond de pastor met haar man Victor Emenike welkom waren om deze vragen te beantwoorden. De zaal was die vrijdagavond goed gevuld.

Er waren veel vragen. Er genas iemand van totale doofheid aan één oor. En de vragen en de honger naar dit evangelie namen toe. Er werd besloten nog één avond voor verdere vragen uit te trekken.

Deze avond waren er nog veel meer mensen. En ook op deze avond genazen er mensen.

Dat betekende dat zondagavond ook nog de gelegenheid werd geboden om te luisteren naar deze sprekers. Zondagavond was het kerkelijk centrum overvol, zo’n 250 mensen waren gekomen. Dat betekende dat er overgestoken moest worden naar de kerk, waar op dat moment nog een dienst gaande was.

Om 20.30 konden de mensen de kerk in, iedereen was blijven wachten.

Na die avond zijn er uiteindelijk 140 avonden achtereen diensten geweest met daartussendoor ook in de ochtenden bijbelstudies.

De avonden waren niet gepland. Ze gebeurden ‘gewoon’. Iedere avond waren er wel muzikanten ergens vandaan die samen met elkaar het zingen begeleidden.

De diensten duurden soms wel tot 1.00-1.30. Er kwam eens een bus vol Belgen, die vraag je ook niet om de volgende dag terug te komen!

Veel mensen kwamen tot hernieuwd en verdiept geloof. Anderen genazen, herstelden hun relaties of konden na een dreigend ontslag toch hun baan behouden.

Kinderen en jeugd kwamen avond aan avond op de voorste rijen zitten met een bijbel op hun schoot, bleven tot laat in de avond en gingen de volgende dag weer naar school. Hun cijfers leden er niet onder, integendeel; het vak Engels ging ze steeds beter af!

Veel ouders hadden moeite hun kinderen thuis te houden, ze waren hongerig geworden en niemand kon ze dat meer afnemen.

Op de website van Stolwijk staat:

Vele mensen hebben de bijeenkomsten bijgewoond en genezing ontvangen, hetzij in lichamelijke, hetzij in geestelijke zin of zelfs een totale vernieuwing. Er zijn ook mensen die deze niet hebben ontvangen. Beiden getuigen.

één van de reacties:

Wij zijn God zeer dankbaar en zijn verheugd en vereerd dit van zo dichtbij mee te mogen maken. Wij zijn God dankbaar voor de dingen die in Stolwijk plaatsvinden. Wij vinden het wonderbaarlijk wat daar plaatsvindt, maar ook gewoon prettig de diensten te bezoeken. Het geeft een verlangen naar meer !

Gods zegen voor deze nieuwe dag, We houden contact, hartelijke groet ........

Hoe is het verder gegaan…

Na vijf maanden zijn de diensten teruggebracht naar één avond in de week, iedere zondagavond.

Voor dit bijzondere gebeuren was het al de gewoonte om de eerste zondag van de maand een avondbijeenkomst te hebben waar we stil stonden bij bijbelgedeelten over gebed en genezing. Nu bleven we dat doen maar dan iedere zondagavond. Daarnaast ging het niet meer alleen over gebed en genezing, maar over geloof, de Heilige Geest, vasten, bidden, strijden, proclameren enz. Op deze bijbelstudieavonden wordt eerst de tijd genomen om te zingen, lofprijs en aanbidding. Daarna is er een bijbelstudie en daarna kunnen mensen die dat willen naar voren komen en om gebed vragen.

In de gemeente is bij veel meer mensen de kracht van gebed een rol gaan spelen. Een cursus bidden in 2003 o.l.v. Henk van Dam bracht al een bredere honger, vorig jaar begon een cursus‘stille tijd’, maar ook pijlercursussen en kringgebed met de kinderen op de Kindernevendienst zijn ontwikkelingen waar je als gemeente dankbaar voor bent.

Steeds meer mensen raakten overtuigd dat het geloof ook in hun dagelijks leven een rol speelt of hoort te spelen. Dat de Bijbel in zijn geheel een bron is om uit te leven stond nog meer centraal. Een verrijking en verdieping in het gemeenteleven en in het leven van gemeenteleden die helaas niet iedereen mee kon maken.

 

Wat nu?

Uiteindelijk bleven ook deze avonden bij sommige gemeenteleden op verzet stuiten. Bidden voor zieke mensen vinden zij niet passen in de wijkgemeente. De avonddiensten zijn stopgezet.

De predikanten hebben inmiddels afscheid genomen van de PKN.